پارسی بگوییم و پارسی‌گویی را گسترش دهیم

زبان تنها ابزاری برای سخن گفتن نیست؛ گنجینه‌ای از یادها، داستان‌ها، فرهنگ و شیوهٔ اندیشیدن مردمان است. در هر واژه، نشانی از گذشته و راهی برای شناخت ریشه‌های فرهنگی ما نهفته است.

نیبگ با این باور پدید آمده که پاسداشت زبان پارسی تنها در نگهداری واژه‌های کهن یا جایگزین کردن واژه‌های عربی با برابرهای پارسی خلاصه نمی‌شود.

آماج ما فراتر از جابه‌جایی واژه‌هاست.

هنگامی که کسی واژه‌ای پارسی را به جای واژه‌ای آشنا به کار می‌برد، شاید از خود بپرسد: این واژه از کجا آمده است؟ چرا کمتر به گوش می‌رسد؟ چه پیشینه‌ای دارد و چه پیوندی با فرهنگ و زندگی نیاکان ما داشته است؟

همین پرسش می‌تواند آغاز راهی تازه برای شناخت زبان، شاهنامه، داستان‌های کهن و میراث فرهنگی ایران باشد.

نیبگ می‌کوشد با پارسی‌ساز، بازشناسی واژه‌ها و دسترسی به نوشته‌های فرهنگی، این راه را هموارتر کند.

ما نمی‌خواهیم زبان را به گذشته بازگردانیم یا آن را از دگرگونی بازداریم. زبان زنده همواره می‌بالد، واژه می‌سازد و از دیگر زبان‌ها نیز می‌آموزد. آنچه برای ما ارزشمند است، شناخت و به‌کارگیری آگاهانهٔ توانایی‌های خودِ زبان پارسی است.

پارسی‌گویی برای نیبگ تنها گزینش واژه نیست؛ آغازی برای شناخت ریشه‌ها و گشودن راه‌های تازهٔ اندیشیدن است.